31 December begot.
Alsof het 1 januari was.
De Samson al bijna elke maand over en weer. Planepoulen zullen we het maar noemen. Noodzakelijk kwaad/goed.
Marcel nog steeds onder levenslange behandeling voor zijn oogjes maar het beest ziet terug, ok half maar 't is iets. Wel een pijntje aan zijn staart. Dierenarts Maya denkt dat het wel eens van zijn darmen zou kunnen komen. En oh ja, 6kg weegt ie.
De 2kg700 zoiets van ons Vlekje is in nog redelijke conditie voor haar bijna 20 levensjaren. Helaas ook aan de pillen. Schildklier. Wordt hier plezant.
Zinneke is wat stillekes da laatste dagen.
Ik. Ik slechts 1 x terug. Ah ja, dat ticket voor dEUS was al maanden tevoren aangekocht, dus dat was een mooie reden. Lisboa - den heuvel - Lisboa.
Nog een stuk of wat catsitters over de vloer gehad. Dat wel. Wanneer en hoe lang weet ik al niet meer. Die Litchi was een ramp, de britten niet de meest hygiënische, koppel met kindje geen goed idee geweest, Ina lief voor de katten maar wel aparte geval, van hot naar her met hun hele hebben en houden.
En toen moest ze een weekje alleen blijven, de sitting kwam niet goed uit.
En toen was ze niet thuis na Samsons arriveren.
En toen besloot ie om haar mee te brengen.
Da's geen kado, wel veel kaka maar kom z'is hier en we zijn gerust.
En toen was er nog één: Midas. Hij staat z'n mannetje wel, hij krijgt ook geregeld bezoek en buurman E. gaat ook wel eens kijken als hij daar is.
Da's ook een apart verhaal. Buurman E and family... + cats.
Oostende nog steeds onze thuis en bye bye Berchem binnenkort... ? Ja, 't zal moeten. Er vanaf. Lastige mensen, 'k moet ze niet, vooral als ze het goed proberen te vermommen hoe lastig ze eigenlijk wel zijn. En dan 2 bezen die zich laten inpakken. Pff. Bezen.
Oostende dus. Nog steeds niet beu in zijn of haar hoedanigheid maar koud hé 's winters, dat ligt me minder. Veel minder.
De stad, de zee, gisteren nog een duinenwandeling richting Nieuwpoort, natuurgebied waar vroeger Camping Cosmos stond. Fijn. Maar koud hé.
Dit jaar regelmatig gepintelierd, allez van het speciaalbier gaan genieten, Gouden Carolus ontdekt, het bier uit Samsons heimat en hij kende het niet eens. Lekkertjes.
En de Jules. De Jules spookt nog wat; we bidden (not really) dat alles goed komt.
Ook hier hangt er wat boven ons hoofd. Ben al blijer geweest.
31 dec 2019
10 sep 2019
100
Zo een dag waarvan ge denkt 'ik zou nog eens iets moeten posten'.
Dus doe 'k dat nog maar eens.
Ondertussen staat hier een Toyota Landcruiser voor de deur, Zinneke het zeureke woont hier nu ook en mijn vinger is herstellende van een breuk.
Lalala.
En 100 jaar geleden gebeurde dit:
De geallieerden sluiten vrede met Oostenrijk in het Verdrag van Saint-Germain. Tsjecho-Slowakije en Hongarije worden onafhankelijk, en Oostenrijk verliest ook gebied aan Joegoslavië, Italië en Polen. Oostenrijk wordt daarmee tot zijn huidige grenzen ingeperkt.
Ondertussen werden er gewoon kindjes geboren.
Gelukkig maar anders was ik er niet geweest.
Oostende
20 graden (denkik)
8 aug 2019
O jee
O jee.
Nee, niet zeuren over hoe lang het geleden is want dit is er gewoon over. Sinds 11 maart.
Hegeuhensteuntje.
Ja, da West-Vlaams hé.
Samson 14 dagen terug en gisteren 6/8 alweer weg.
Had er geen goed gevoel bij wat betreft Zinneke.
Sinds een hele tijd al krijgt ze catsitters maar om welke reden ook, veel reactie komt er niet meer, denk dat het aan die FB groepen zelf ligt én aan het beleid van dat gegeven, bovendien zit ik niet meer bij 'Voor Elkaar'.
Maar buurman E. blijkt een klein beetje aan de beterhand en komt regelmatig op zijn berg zitten, soms met een zoon, al vaak zonder, S. is er nog maar zelden.
Ik ook trouwens.
Sinds mijn tripje naar Lisboa omdat we nu éénmaal kaarten hadden voor dEUS en een heel kort verblijfje op onzen berg ben ik niet meer te signaleren. Gelukkig wel aan mijn zeetje en nieuw stadje, dat verzacht.
Enfin, de Zin dus. Dat beestje werd een goeie tien dagen verzorgd door E. maar zou het dan zes dagen alleen moeten rooien. Zonder medicatie. Da's lang. Uiteraard wel eten en drinken en een nestje in een kamertje maar toch zonder haar lievelingsmens of eventueel een tijdelijke surrogaat.
En zo kregen we die ochtend na zes dagen een foto doorgestuurd van E. (die inmiddels ook terug was) van een Zinneke bij hen.
Bij hen ! Haar geboortegrond. Ze kent het nog wat blijkbaar. Gelukkig kon hij haar wat te eten geven.
Maar oh wat nu ?
Hopelijk gaat ze nog terug.
Maar nee !
Geen poezeminneke, wel Midas die haar plaats had ingenomen.
O jee.
Samson op zoek.
Niks.
Niks.
En nog eens niks.
'k Had er geen goed oog in.
Een overactief dier wegens haar aandoening, een veel te snel kloppend hartje.
Vanmorgen: niks.
Vanmiddag: niks.
Vanavond: geseind. Bij E.
Samson rally rijden...
Telefoon. Nooit zo blij geweest om haar vervelend zeurderig miauwke te horen.
Nee, niet zeuren over hoe lang het geleden is want dit is er gewoon over. Sinds 11 maart.
Hegeuhensteuntje.
Ja, da West-Vlaams hé.
Samson 14 dagen terug en gisteren 6/8 alweer weg.
Had er geen goed gevoel bij wat betreft Zinneke.
Sinds een hele tijd al krijgt ze catsitters maar om welke reden ook, veel reactie komt er niet meer, denk dat het aan die FB groepen zelf ligt én aan het beleid van dat gegeven, bovendien zit ik niet meer bij 'Voor Elkaar'.
Maar buurman E. blijkt een klein beetje aan de beterhand en komt regelmatig op zijn berg zitten, soms met een zoon, al vaak zonder, S. is er nog maar zelden.
Ik ook trouwens.
Sinds mijn tripje naar Lisboa omdat we nu éénmaal kaarten hadden voor dEUS en een heel kort verblijfje op onzen berg ben ik niet meer te signaleren. Gelukkig wel aan mijn zeetje en nieuw stadje, dat verzacht.
Enfin, de Zin dus. Dat beestje werd een goeie tien dagen verzorgd door E. maar zou het dan zes dagen alleen moeten rooien. Zonder medicatie. Da's lang. Uiteraard wel eten en drinken en een nestje in een kamertje maar toch zonder haar lievelingsmens of eventueel een tijdelijke surrogaat.
En zo kregen we die ochtend na zes dagen een foto doorgestuurd van E. (die inmiddels ook terug was) van een Zinneke bij hen.
Bij hen ! Haar geboortegrond. Ze kent het nog wat blijkbaar. Gelukkig kon hij haar wat te eten geven.
Maar oh wat nu ?
Hopelijk gaat ze nog terug.
Maar nee !
Geen poezeminneke, wel Midas die haar plaats had ingenomen.
O jee.
Samson op zoek.
Niks.
Niks.
En nog eens niks.
'k Had er geen goed oog in.
Een overactief dier wegens haar aandoening, een veel te snel kloppend hartje.
Vanmorgen: niks.
Vanmiddag: niks.
Vanavond: geseind. Bij E.
Samson rally rijden...
Telefoon. Nooit zo blij geweest om haar vervelend zeurderig miauwke te horen.
11 mrt 2019
21 jul 2015
Branco
Strupar ?
Nee, slaapkamer.
Houtworm weg, potteke verf en weer een nieuwe slaapkamer.
Zo vlug ging het natuurlijk niet, veel te veel kosten en werk maar nu zijn we weer bijna rond... daar dan toch...
Nee, slaapkamer.
Houtworm weg, potteke verf en weer een nieuwe slaapkamer.
Zo vlug ging het natuurlijk niet, veel te veel kosten en werk maar nu zijn we weer bijna rond... daar dan toch...
Iets witter dan wit en zoooo schoooon. :)
30, 32, soms nog 's 34 maar ik voel de herfst toch al een beetje. :)
Pfff, nee mag er niet aan denken, de winter, brrr. No fun. Op de Azoren schijnt het altijd rond de 25° te hangen, niet slecht en ik hou wel van een eiland maar toch ook weer niet voor té lang.
Hier hangt een ooievaar heel erg schilderij te wezen. Samson en de ezel.
De tewaterlating zal toch id barragem plaatsvinden maar hééééééél ver van dat ding vandaan, er staat zelfs een bordje dat ge moogt zwemmen en plonsen. De zwemvesten, heuse; de zwembandjes, minder heuse en de luchtmatras die als reddingsvlot zal dienen liggen klaar.
De Barragem van Santa Clara is zo wijd verspreid dat die ook stille waters heeft een heel eind uit de richting van het gelijknamige dorp. Dáár gaan we heen met ons schip.
Dag voor de exploratie vd buurt zagen we daar onderstaande onheilspellende rookpluim. Water gelukkig genoeg voorhanden in die buurt maar maar de brandweer stond een dag later nog steeds paraat, hier en daar laaide het vuur zelfs weer op, nu ja kleine rookpluimpjes stegen op uit de reeds veschroeide ondergrond. Kurkeiken deze keer en ze zagen er niet goed meer uit maar schijn bedriegt soms, die laag kurk biedt een heuse bescherming en soms 'herleeft' het bos in de herfst.
...en wat verderop dus dit bord...
...en dit rustig stukje stuwmeer...
3 mei 2012
.JPG)
11 jan 2012
28 okt 2011
Weer al.
Ik kan het toch niet laten het weer nog eens te bespreken.
28 oktober en de zon schijnt niet alleen, ze geeft ook nog warmte. En we bevinden ons, voor alle duidelijkheid, in Barechoem. Jawel.
Het is hier vooralsnog redelijk fijn. Zo 'n stAdje op een kwartiertje rijden. Verscheidene restaurantjes, café's, cinema's, noem maar op, het vertier bevindt zich op euh... dingesafstand... ? Op een teerlingworp ?
Gisteren Turk Muro op 't Zuid, lekker, ook vegetarisch, vriendelijke bediening en een aangenaam kader.
En dan plaats ik een foto van een tijdje geleden, toen Hij een wespensteek had maar vooral een dik polleke met elephantitis allure.
24 aug 2011
Luchthaven Lisboa
Wordt het geen tijd dat ze daar in Lissabon de luchthaven een beetje uitbreiden. Komaan zeg op piekmomenten moeten daar geen... nu ja heb het juiste aantal checkpoints niet geteld maar het zijn er dan in ieder geval minstens 5 te weinig. Dat drukkend gangetje waar een dik half uur je als mieren door haarspeldbochtjes wordt gesluisd; het is een internationale Europese luchthaven onwaardig.
En dan de uiteindelijke controle, daar had ik dan nog de pech een vervelend team te treffen, ze denken dan dat ze goed aan 't controleren zijn de onnozelaars, mijn potje handontsmetter wordt grondig gecontroleerd, ik moest er net niet van drinken maar mijn flesje neusdruppels dat altijd ergens in een verloren vakje meereist, ja daar zien ze dan weer over. Ben er ooit ook eens met een cuttermes gepasseerd kan je nagaan.
En dan werd ik ook nog eens voor het oog van iedereen gefouileerd, op een ander mag je tenminste in een hokje en wie zegt trouwens dat die mannen geen homo's zijn en de vrouwen lesbo's, dat bepotel met die vieze handschoentjes, 'k vind dat maar niks. Bovendien, zie ik er nu uit alsof ik een vliegtuig ga opblazen, ik dacht het niet. Ge ziet toch nogal wat, zo een oud vrouwtje dat ze minutenlang onderwerpen aan de strengste controle en een ander die er met zijn explosieve neusdruppels of glazen bril, waarvan hij een mes kan maken, fluitend passeert.
En nog zoiets, waarom kost een drankje na die passage een rib uit uw lijf ? Een cola daar wil ik het nog niet over hebben maar uw familie van pakweg 5 trakteren op een fleske water doe je niet zonder héél diep in je buidel te tasten. En ja je kan in de wc's gaan drinken... smakelijk.
En toen bleek het vliegtuig ook nog eens zo goed als vol en had ik na twee terribele nachten geen plaats om mij over drie zetel uit te spreiden en toen moest ik ook nog eens pipi doen, want ah ja alvorens aan die achterlijke controle te beginnen ga ik me ook nog eens volgieten met al het mogelijke vocht bij de hand, en dus gingen die twee Italiaanse kids naast mij ook nog eens net niet rologen... en toen zei de piloot ook nog eens dat het regende en 18° was in Brussel en had ik reden om de langste zin ooit in mijn blogbestaan te schrijven... met smiley en al, of toch niet.
En alsof dat nog niet allemaal al erg genoeg was werkte de ticketjesmachine niet en moest ik lopen voor mijn trein, bovendien vonden mijn medetreinreizigers het ook nog eens niet nodig een beetje opzij te gaan opdat ik kon passeren met mijn grote, kostbaar, gevulde valies... forceren dan maar en uitgeput neerstrijken bij een zuur ventje, zware rugzak laten zakken en zakje met croissantjes en sjaaltje op het tafeltje voor zuur ventje zijn neus. Bij mijn overstap zal zuur ventje het werkelijk een interessant zakje gevonden hebben en mij even op mijn vergetelheid te wijzen volstrek overbodig... die ander twee van derneffe trouwens al even schuldig... what a world.
En toen vroeg een Poolse of toch zoietsmeneer of de volgende halte Berchem was, hij hielp me trein en trappen af, nog even dacht ik 'die gaat lopen met mijn kostbaar gevulde valies' maar niets was minder waar, danku Poolse of zoietsmeneer... you made my day.
Toen kreeg ik gelukkig een lift en een Humo van de ouderlijke familie en toen stonk het thuis, naar buizen en het slot van mijn deur hapert zwaar maar Antwerppoes heette mij innig 'welkom'. Eind goed al goed, want ik heb zelfs nog gekookt en lekker gegeten.
Nu eens kijken of ik een looppakje kan samenstellen en een tochtje naar het boerendorp kan maken, en anders de fiets op. Nakijken doe ik straks, negeer foutjes.
En dan de uiteindelijke controle, daar had ik dan nog de pech een vervelend team te treffen, ze denken dan dat ze goed aan 't controleren zijn de onnozelaars, mijn potje handontsmetter wordt grondig gecontroleerd, ik moest er net niet van drinken maar mijn flesje neusdruppels dat altijd ergens in een verloren vakje meereist, ja daar zien ze dan weer over. Ben er ooit ook eens met een cuttermes gepasseerd kan je nagaan.
En dan werd ik ook nog eens voor het oog van iedereen gefouileerd, op een ander mag je tenminste in een hokje en wie zegt trouwens dat die mannen geen homo's zijn en de vrouwen lesbo's, dat bepotel met die vieze handschoentjes, 'k vind dat maar niks. Bovendien, zie ik er nu uit alsof ik een vliegtuig ga opblazen, ik dacht het niet. Ge ziet toch nogal wat, zo een oud vrouwtje dat ze minutenlang onderwerpen aan de strengste controle en een ander die er met zijn explosieve neusdruppels of glazen bril, waarvan hij een mes kan maken, fluitend passeert.
En nog zoiets, waarom kost een drankje na die passage een rib uit uw lijf ? Een cola daar wil ik het nog niet over hebben maar uw familie van pakweg 5 trakteren op een fleske water doe je niet zonder héél diep in je buidel te tasten. En ja je kan in de wc's gaan drinken... smakelijk.
En toen bleek het vliegtuig ook nog eens zo goed als vol en had ik na twee terribele nachten geen plaats om mij over drie zetel uit te spreiden en toen moest ik ook nog eens pipi doen, want ah ja alvorens aan die achterlijke controle te beginnen ga ik me ook nog eens volgieten met al het mogelijke vocht bij de hand, en dus gingen die twee Italiaanse kids naast mij ook nog eens net niet rologen... en toen zei de piloot ook nog eens dat het regende en 18° was in Brussel en had ik reden om de langste zin ooit in mijn blogbestaan te schrijven... met smiley en al, of toch niet.
En alsof dat nog niet allemaal al erg genoeg was werkte de ticketjesmachine niet en moest ik lopen voor mijn trein, bovendien vonden mijn medetreinreizigers het ook nog eens niet nodig een beetje opzij te gaan opdat ik kon passeren met mijn grote, kostbaar, gevulde valies... forceren dan maar en uitgeput neerstrijken bij een zuur ventje, zware rugzak laten zakken en zakje met croissantjes en sjaaltje op het tafeltje voor zuur ventje zijn neus. Bij mijn overstap zal zuur ventje het werkelijk een interessant zakje gevonden hebben en mij even op mijn vergetelheid te wijzen volstrek overbodig... die ander twee van derneffe trouwens al even schuldig... what a world.
En toen vroeg een Poolse of toch zoietsmeneer of de volgende halte Berchem was, hij hielp me trein en trappen af, nog even dacht ik 'die gaat lopen met mijn kostbaar gevulde valies' maar niets was minder waar, danku Poolse of zoietsmeneer... you made my day.
Toen kreeg ik gelukkig een lift en een Humo van de ouderlijke familie en toen stonk het thuis, naar buizen en het slot van mijn deur hapert zwaar maar Antwerppoes heette mij innig 'welkom'. Eind goed al goed, want ik heb zelfs nog gekookt en lekker gegeten.
Nu eens kijken of ik een looppakje kan samenstellen en een tochtje naar het boerendorp kan maken, en anders de fiets op. Nakijken doe ik straks, negeer foutjes.
10 aug 2011
Blogger
Ahum, plots zit ik op deze blog. Inmiddels wederom bij blogger maar toch onder een andere naam etc...
14 apr 2008
Verhuisd (Blogger 13 april 2008)
Ben verhuisd, weet nog niet of ik daar blijf wonen of gewoon weer hier naartoe kom.
Voor het ene voordeel waarschijnlijk een ander nadeel maar wie niet waagt niet wint.
12 apr 2008
10 apr 2008
8 apr 2008
Wasmachine ? (Alentejo mei 2007)
Voor alle duidelijkheid: de machine stond uit het zicht van de buren.
Echter Zília zat met een prangende vraag. Ze is niet nieuwsgierig maar ze weet graag veel:
"Hebben jullie een wasmachine ?"
"Ja ja, hebben we !"
"Enneh, waar staat die dan ?"
"Euh ?"
Waarschijnlijk dé roddel van de week in het dorp. Die 'estrangeiros' hebben een wasmachine én het staat buiten.
Toen we onlangs Fernando (zoon vd buren) wegwijs maakten ivm het voederen van de poezen, stond de machine aan. Dat vond hij zó grappig dat hij bijna in een deuk lag.
Je zou denken, zo 'n boerenzoon heeft dat nog nooit gezien, maar Fernando is, sinds een jaar of twee, de trotse bezitter van een nieuw huis met TWEE badkamers en TWEE keukens. Er stáát daar een wasmachine.
7 apr 2008
Stilleven (Faro 27 augustus 2007)
Aan het strandje van Faro tref je nog authentieke (vissers)taferelen.
Boompjes (Alentejo 2 april 2008)
en een boom van een anoniem bewerkte vent, die de nieuwe aanwinsten inspecteert.
We plantten in januari nog enkele boompjes: krieken, peren, amandelen en een 'kerstboom'.
Behalve de krieken staan ze allemaal mooi in 't groen, benieuwd hoe ze gaan evolueren. Onze mandarijn staat er maar triestig bij maar de druifjes zijn weer volop vertrokken. Ook de palm groeit gestaag. Het zou fijn zijn als we ooit de vruchten mogen plukken van onze inspanningen.
6 apr 2008
Stilleven (Alentejo-jan. 2008)
Toch een beetje een sfeerbeeldje van vóór de stofbom viel.
Nu we dan toch bezig zijn werd ineens het dakraampje geplaatst.
2 apr 2008
Z.T. (Alentejo- 2 april 2007)
Vandaag koppijn en slechte frieten.
't Was wel mooi weer, morgen helaas 'ryaneer'.
1 apr 2008
Fernando en Pombinha (Alentejo 12 maart 2008)
Zoon van onze buren en één van hun honden. Hij, heeft tijdens onze afwezigheid voor de poezen gezorgd.
Pombinha houdt van koekjes. De schaapjes grazen.
Abonneren op:
Posts (Atom)